Adoniram Judson

Urodził się w 1788 roku. W wieku trzech lat nauczył się czytać. W kolejnych latach życia wręcz „pochłaniał” książki wszelkiego rodzaju i świetnie się uczył. Wychowywali go wierzący rodzice. Jako młody mężczyzna, Adoniram odrzucił Boga, został ateistą i obracał się w kiepskim towarzystwie. Jego postawa zmieniła się pewnej nocy, gdy zatrzymał się w gospodzie podczas podróży. Sen zakłócały mu dochodzące z sąsiedniego pokoju jęki umierającego mężczyzny. Zaniepokojony Adoniram zaczął się zastanawiać, co stanie się z tym człowiekiem i czy on sam jest gotowy na śmierć… Rano powiedziano mu, że ten mężczyzna zmarł. Adoniram przeżył szok, gdy okazało się, że był to nie kto inny, jak James – jego przyjaciel, z powodu którego został ateistą.

Adoniram wkrótce wrócił do wiary w Boga, oddał życie Jezusowi i postanowił podjąć się pracy misyjnej. W 1812 roku ożenił się z Ann Hasseltine i po kilku dniach wyruszyli w czteromiesięczną podróż morską do Indii. Stamtąd trafili do Birmy (Mjanma). Adoniram od razu podjął się trudu nauki języka birmańskiego i po niedługim czasie pracował już nad tłumaczeniem jednej z Ewangelii. Trzy lata później ukończył swoją rozprawę na temat gramatyki języka birmańskiego. W 1819 roku został ochrzczony pierwszy człowiek, który nawrócił się poprzez misję Adonirama i Ann.

Dziesięć lat pracy Judsonów zaowocowało ukończeniem Nowego Testamentu w języku birmańskim i powstaniem lokalnej społeczności chrześcijańskiej. Ann uczestniczyła w pracy tłumaczeniowej, prowadziła zajęcia dla dziewcząt i dzielnie pomagała mężowi, gdy ten w 1824 roku został brutalnie uwięziony na półtora roku pod fałszywym zarzutem szpiegostwa. Miało to miejsce podczas wojny brytyjsko-birmańskiej. W niewoli Adoniram omal nie stracił życia. Judsonowie doczekali się trójki dzieci. Ich pierwszy syn umarł jeszcze przed narodzinami, a pozostała dwójka dzieci odeszła w bardzo wczesnym dzieciństwie. Ann zmarła na skutek choroby i wycieńczenia w 1826 roku w wieku 36 lat.

Zrozpaczony stratą żony i dzieci, przytłoczony trudami pracy misyjnej i ciężkimi przeżyciami w niewoli, Adoniram w pewnym momencie stwierdził, że lepiej byłoby odejść z tego świata i dołączyć do tych, którzy byli już w niebie. Jednak nawet w tych okolicznościach odnalazł siłę w Bogu i nie poddał się. Dalej głosił Ewangelię, pracował nad tłumaczeniem, nauczał i pisał. Z różnych stron kraju przychodzili ludzie, którzy natknęli się na napisane przez niego materiały i chcieli poznać Chrystusa. Kościół, który powstał na skutek służby Judsonów, rozrósł się do 4000 członków.

W 1834 roku Adoniram ukończył tłumaczenie Biblii na język birmański (jeszcze siedem kolejnych lat zajęło mu naniesienie poprawek). W tym samym roku, prawie osiem lat po śmierci Ann, Adoniram poślubił Sarah Boardman – wdowę po innym misjonarzu, która samodzielnie kontynuowała pracę misyjną i wychowywała syna. Adoniram i Sarah byli małżeństwem jedenaście lat. Mieli ośmioro dzieci, z których dwójka zmarła w wieku niespełna dwóch lat, a jedno urodziło się martwe. Sarah pomagała mężowi w służbie i tłumaczyła pieśni oraz inne materiały na język birmański. Zmarła w wyniku wycieńczenia i choroby w 1845 roku podczas podróży do Stanów Zjednoczonych, w której towarzyszył jej również schorowany Adoniram.

Podczas pobytu w ojczyźnie, Adoniram poprosił pewną pisarkę, Emily Chubbuck, o napisanie biografii Sarah. W 1846 roku Emily została trzecią żoną Adonirama i towarzyszyła mu w dalszej pracy w Birmie. Choć zamieszkali w ponurym domu pełnym nietoperzy, który wnet służył również jako szpital, i napotykali silny sprzeciw wobec swoich działań, odważnie i z wiarą kontynuowali misję, opracowywali słownik języka birmańskiego i głosili Ewangelię.

Adoniram znowu zachorował. W 1850 roku, dla ratowania zdrowia, zalecono mu podróż na jedną z wysp Oceanu Indyjskiego. Nie chciał rozstawać się z rodziną, ale zastosował się do zaleceń, jakie otrzymał. Pożegnawszy się z żoną i dziećmi, wyruszył w drogę. 12 kwietnia Adoniram odszedł do Pana i, zgodnie ze swoim życzeniem, został pochowany w wodach oceanu. Adoniram i Emily doczekali się córki oraz syna, który urodził się trzy tygodnie po śmierci Adonirama – niestety dzieciątko nie przeżyło. W 1851 roku Emily wróciła do Stanów Zjednoczonych, gdzie zmarła kilka lat później na gruźlicę.

W momencie śmierci Adonirama społeczność, którą zapoczątkował, składała się już z ponad 7000 chrześcijan, którzy mogli poznawać Boże Słowo w swoim języku dzięki wytrwałej pracy tego niezwykłego misjonarza.

Zdjęcie: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Adoniram_Judson_1846.jpg
Źródła: https://www.wholesomewords.org/biography/biorpjudson.html