Clementina Rowe Butler

Clementina urodziła się w Irlandii w 1820 roku. Już w dzieciństwie poważnie traktowała sprawy wiary. Zbierała wśród rówieśników pieniądze na wsparcie misji. Jako młoda kobieta zainteresowała się nauczaniem metodystycznego pastora Williama Butlera i w rezultacie nawróciła się. Utrzymywała z nim kontakt, ale później William przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych. W 1854 roku, otrzymawszy po wielu latach list od cenionego przez siebie pastora Butlera, Clementina przybyła do Ameryki, by go poślubić (William w międzyczasie dwa razy został wdowcem) i pomóc mu w opiece nad małymi synami oraz dołączyć do jego pracy misyjnej na terenie Nowej Anglii.

Dwa lata później Butlerowie postanowili udać się jako misjonarze do Indii. Wkrótce wybuchło tam powstanie, w wyniku którego Clementina i William musieli uciekać w Himalaje, gdzie spędzili osiem miesięcy pod oblężeniem. Kiedy konflikt się uspokoił, wrócili do poprzedniej pracy misyjnej, organizowali budowę sierocińców dla dzieci, które straciły rodziców podczas powstania, i pomagali miejscowemu Kościołowi.

Ze względu na zdrowie Williama, musieli wrócić do Stanów Zjednoczonych, gdzie propagowali temat zagranicznych misji. Na podstawie swoich doświadczeń z pracy w Indiach Clementina była przekonana, że kobiety powinny otrzymać więcej możliwości zaangażowania się w misje. W 1869 roku założyła wraz z siedmioma innymi kobietami organizację Woman’s Foreign Missionary Society (Kobiece Zagraniczne Towarzystwo Misyjne), w ramach której wysyłano misjonarki do krajów Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej, zapewniano szkolenia z ewangelizacji, a także rekrutowano kobiety posiadające kwalifikacje z zakresu medycyny, edukacji i administracji. Misjonarki te zakładały szkoły, szpitale i organizowały pomoc charytatywną.

Clementina udała się wraz z mężem jeszcze dwa razy na misję. W 1873 roku rozpoczęli pracę w Meksyku. Podobnie jak w Indiach, założyli tam drukarnię, szkoły, sierociniec dla dziewcząt oraz budynki kościelne. Dziesięć lat później wrócili do Indii, gdzie założyli szpital w mieście Vadodara. Po śmierci Williama w 1899 roku Clementina dalej wspierała pracę misyjną. Założyła fundację, która zajmowała się drukowaniem literatury dla kobiet w pięciu językach.

Clementina Rowe Butler dożyła sędziwego wieku i umarła w spokoju w 1913 roku, w swoim domu w stanie Massachusetts (USA). Dwoje dzieci kontynuowało misyjne dziedzictwo Clementiny i Williama. John Butler został pastorem i przejął misję rozpoczętą przez rodziców w Meksyku. Ich córka, również Clementina Butler, została misjonarką oraz pisarką (jest między innymi autorką biografii obojga rodziców), pełniła również funkcję sekretarza stowarzyszenia American Ramabai Association i założyła komitet zajmujący się kwestią chrześcijańskiej literatury dla kobiet i dzieci na polach misyjnych.

Dzięki swojemu zaangażowaniu w pracę misyjną oraz jej propagowaniu, Clementina Rowe Butler stała się inspiracją dla nowego pokolenia kobiet, które zostawały misjonarkami. Dzięki organizacji Woman’s Foreign Missionary Society, którą pomogła założyć, kobiety były szkolone do ważnych ról, jakie pełniły przez kolejne lata.

Zobacz biografię Clementiny Rowe Butler napisaną przez jej córkę: https://archive.org/details/mrswilliambutler0000butl/mode/2up

Zdjęcie: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Clementina_Rowe_Butler.png
Źródła:
https://www.umc.org/en/content/unsung-heroes-of-methodism-clementina-rowe-butler
https://www.bu.edu/missiology/missionary-biography/a-c/butler-william-1818-1899-and-clementina-rowe-1820-1913/
https://archive.org/details/mrswilliambutler0000butl/mode/2up