Henry Nott

Urodził się w 1774 roku w Anglii i z zawodu był murarzem. Znalazł się w pierwszej grupie misjonarzy wysłanych przez organizację London Missionary Society. Przybył w 1797 roku na Tahiti.

Henry zaczął poznawać zwyczaje mieszkańców Tahiti. Niektóre były dla niego dziwne – jak na przykład to, że król i królowa byli noszeni przez swoich poddanych na ramionach, żeby ich stopy nie dotknęły ziemi lub jakiegoś przedmiotu, ponieważ cokolwiek monarchowie dotknęli, stawało się ich własnością. Podróżując w ten sposób, król i królowa zbierali i zjadali pasożyty z włosów mężczyzn, którzy ich nieśli. Od Henry’ego i jego towarzyszy oczekiwano hojnych podarunków w postaci narzędzi czy przedmiotów codziennego użytku, a kiedy nie mieli już więcej prezentów, miejscowa ludność zaczęła ich okradać – nieraz z rzeczy, które były dla misjonarzy niezbędne. Tahitańczycy czcili między innymi boga, który miał chronić złodziei, a ci w zamian składali mu w ofierze część swoich łupów.

Na Tahiti panowały jednak również zwyczaje, które Henry’ego i innych misjonarzy przerażały. Powszechna była praktyka składania dzieci w ofierze bogom. Ponadto dwie trzecie dzieci było zabijanych zaraz po urodzeniu albo przez jednego z rodziców, albo przez osoby zajmujące się tym na co dzień. Tahitańczycy stale toczyli ze sobą wojny, podczas których miało miejsce palenie wiosek i mordowanie ludzi. W ramach ofiary miejscowemu bogu wojny oraz jako zadośćuczynienie za duże przewinienie nieraz zabijano ludzi i praktykowano inne okrutne zwyczaje związane z ludzkimi ofiarami. Osoby chore i w podeszłym wieku były grzebane żywcem przez krewnych. Pośród mieszkańców Tahiti panowało moralne zepsucie, które dotykało również dzieci.

Oprócz niebezpieczeństwa ze strony Tahitańczyków, misjonarze zmagali się nieraz z brakiem podstawowych środków do życia. Te trudne warunki pracy przyczyniły się do rezygnacji części osób. Reszta jednak została, a wśród nich Henry. Początkowo porozumiewali się z miejscową ludnością przez tłumacza, ale uczyli się języka tahitańskiego. W 1801 roku Henry wygłosił wśród Tahitańczyków pierwsze niedzielne kazanie w ich języku. Powiedział wtedy:

„O Tahitańczycy, przychodzę z wiadomością o nieskończonym współczuciu dla tych, którzy doświadczają głębokiej rozpaczy. Przynoszę radosną wieść o zbawieniu tym, którzy są pod kontrolą grzechu. Ogłaszam ewangelię pocieszenia pogrążonym w smutku“.

Zacytował też pierwszy werset, który przetłumaczył na tahitański – Jana 3:16.

Henry poświęcił wiele miesięcy i lat na poznawanie języka tahitańskiego oraz na naukę hebrajskiego i greki, a potem na tłumaczenie Nowego i Starego Testamentu. W międzyczasie na Tahiti przybyła grupa młodych kobiet z Anglii, by poślubić misjonarzy, których zobaczyły tam pierwszy raz w życiu. Jedna z nich wyszła za mąż za Henry’ego i okazała się dla niego wielką pomocą.

Po wielu latach ciężkiej pracy Henry zaczął oglądać owoce głoszonej Ewangelii. Wybudowany został kościół, który poświęcono w 1813 roku. Tahitańczycy zaczęli odwracać się od swoich bożków. Wkrótce liczba tych, którzy porzucili dotychczasowe życie, wzrosła do 800 ludzi. Bożki, dla których wcześniej dokonywano okrutnych czynów, teraz były niszczone i usuwane. Powstawały szkoły, w większości przypadków zaniechano brutalnych zwyczajów, a tysiące ludzi przychodziły słuchać kazań Henry’ego i jego współpracowników. Nowy król obwieścił napisany przez Henry’ego zbiór chrześcijańskich praw, według których ludność miała od tej pory postępować. Po ponad dwudziestu latach wytrwałej służby misjonarzy na Tahiti odbył się pierwszy chrzest. Tahitańczycy stali się gorliwymi badaczami Bożego Słowa, a niektórzy z nich udawali się na inne wyspy, by głosić Ewangelię.

Henry Nott odszedł do Pana w 1844 roku. W ciągu prawie pięćdziesięciu lat swojej pracy misyjnej Henry wrócił do Anglii tylko dwa razy. Podczas tej drugiej wizyty wydrukowana została cała tahitańska Biblia. Henry podarował nawet jeden egzemplarz królowej Wiktorii i na jej prośbę odczytał werset z Jana 3:16 w języku tahitańskim.

Zdjęcie: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Portrait_of_Rev._Henry_Nott,_missionary_to_Tahiti_(4670232).jpg
Źródła: https://www.wholesomewords.org/biography/biorpnott.html