John Scudder
Urodził się w 1793 roku w Freehold w stanie New Jersey (USA). Od najmłodszych lat chciał być posłuszny Bogu i pomagać innym. W dzieciństwie John często odwiedzał sąsiada, który był alkoholikiem. Jego żona często musiała uciekać przed nim z domu. Pewnego dnia John powiedział temu człowiekowi, że jeśli ten przez czterdzieści dni nie będzie pił alkoholu, to John będzie towarzyszył jego żonie w obchodzeniu Wielkiego Postu. Umowa doszła do skutku. W rezultacie sąsiad Johna zupełnie porzucił alkohol, żył jeszcze wiele lat i oddał życie Chrystusowi. John wysłał później do swego sąsiada wiadomość z Indii, która głęboko poruszyła tego będącego już w podeszłym wieku człowieka: „Zobowiązuję Pana Conovera, by spotkał się ze mną w niebie”.
John pragnął zostać duchownym, jednak jego ojciec był temu przeciwny, dlatego John wybrał medycynę – zawód, dzięki któremu mógł nieść pomoc duchową ludziom, lecząc ich ciała. Studiował na uczelni w New Jersey, a później w Nowym Jorku, gdzie rozpoczął pracę jako lekarz. W 1816 roku ożenił się z Harriet Waterbury.
W 1819 roku Scudderowie wyruszyli na Sri Lankę. John był pierwszym misjonarzem-lekarzem organizacji misyjnej American Board of Commissioners for Foreign Missions (ABCFM). Pracował pośród Tamilów na półwyspie Dżafna. W 1821 roku został ordynowany i rozpoczął intensywną misję ewangelizacyjną. Uruchomił również szpital, szkoły dzienne i z internatem oraz szkolenia dla studentów medycyny.
W 1836 roku John został przeniesiony do Madrasu, skąd sporo podróżował. Podczas urlopu zdrowotnego, na który udał się w latach 1842–1846 do Stanów Zjednoczonych, z wielkim powodzeniem promował działania misyjne. Po powrocie do Indii pracował trzy lata w mieście Maduraj, a następnie w Madrasie.
W 1854 roku wyruszył w podróż morską w celu ratowania zdrowia. Troskliwi przyjaciele radzili mu, żeby odpoczął na jakiś czas od pracy misyjnej. John wolał uniknąć podróży do Ameryki, poza tym mawiał, że chciałby umrzeć w Indiach i zostać pochowany obok ukochanej żony. Popłynął więc w towarzystwie syna do Południowej Afryki, do której było bliżej. Tam poczuł się lepiej i z zapałem głosił Ewangelię, w szczególności dzieciom. Wielu ludzi przychodziło go słuchać. Czasami w niedzielę prowadził po dwa, a nawet trzy nabożeństwa. Wyglądało na to, że jego zdrowie się poprawia, jednak pewnego dnia w 1855 roku położył się na drzemkę i umarł we śnie.
John wydał liczne traktaty w języku tamilskim i angielskim. Był niezwykle energiczny i oddany swojej służbie – potrafił przez jedenaście godzin stać w indyjskim upale, głosząc i rozdając literaturę. Kolejne pokolenia jego rodziny także brały udział w pracy misyjnej, a jego wnuczka, Ida S. Scudder, założyła uczelnię medyczną i szpital w mieście Vellore w Indiach.
Zdjęcie: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:John_Scudder.jpg
Źródła: https://www.bu.edu/missiology/missionary-biography/r-s/scudder-john-1793-1855/
https://archive.org/details/memoirofrevjohns00wateiala/mode/2up
