Eva von Tiele-Winckler

Przyszła na świat w 1866 roku w pałacu rodu von Tiele-Winckler w Miechowicach. Jako dziewczyna z zamożnej rodziny, miała przed sobą perspektywę wygodnego życia w otoczeniu służących i bogactwa. Postanowiła jednak wybrać inną drogę.

Kiedy Eva miała 13 lat, zmarła jej ukochana matka. Kilka lat później, przygotowując się do konfirmacji, Eva przeżyła nawrócenie i oddała swoje życie Jezusowi. Ta decyzja zaowocowała jej wyjazdem do Bielefeld. Poprosiła ojca o pozwolenie na ten krok, by przygotować się do pracy charytatywnej i służby diakonackiej. Eva widziała wokół siebie ludzi w potrzebie i miała głębokie pragnienie niesienia pomocy potrzebującym, dlatego otrzymała do swojej dyspozycji dwa pokoje w rodzinnym pałacu, aby mogła tam prowadzić służbę dla chorych, biednych i bezdomnych.

W 1888 roku otrzymała na Boże Narodzenie wspaniały prezent od ojca – projekt budowy domu dla osób, którymi się opiekowała. Dwa lata później budynek ten został poświęcony do użytku. Podczas nabożeństwa, jakie odbyło się na tę okoliczność, przeczytano fragment z 58 rozdziału Księgi Izajasza:

…podzielisz twój chleb z głodnym
i biednych bezdomnych przyjmiesz do domu,
gdy zobaczysz nagiego, przyodziejesz go,
a od swojego współbrata się nie odwrócisz.

Nowopowstały dom otrzymał nazwę „Ostoja pokoju”, którą przyjęła rozwinięta w kolejnych latach działalność Matki Ewy – tak do Evy zwracali się jej podopieczni. W 1893 roku Eva została diakonisą i założyła własny Diakonat w Miechowicach. W ramach jej działań w mieście tym powstało ponad 20 budynków, a poza Miechowicami 40. W 1905 roku wybudowany został dom dla sióstr „Cisza Syjonu”, który potem służył jako dom dziecka. W całą misję prowadzoną przez Matkę Ewę zaangażowanych było ponad 600 sióstr, które były pielęgniarkami i opiekunkami dzieci, dorosłych oraz niepełnosprawnych. Kobiety te prowadziły rodzinki dla sierot, zajmowały się resocjalizacją młodzieży i pracowały z więźniami, a także towarzyszyły osobom umierającym. Wraz z rozwojem działalności, Matka Ewa organizowała wyjazdy sióstr na misję do 18 krajów w różnych częściach świata.

W 1902 roku, pragnąc być bliżej ludzi, którym służyła, Matka Ewa zamieszkała w małym, drewnianym domku. Choć wybudowano go dla niej, postanowiła również i tego domku nie traktować jako swoją własność, zamieszczając nad wejściem napis: „Własność Jezusa Chrystusa”. Przyjmowała ludzi w potrzebie i każdemu, bez względu na osobę, niosła pomoc medyczną, humanitarną i duchową.

Matka Ewa pielęgnowała bliską relacja z Bogiem i innymi wierzącymi. Wszystkie sprawy z ufnością i gorliwością powierzała w modlitwie Bogu, który często w zaskakujący sposób odpowiadał na jej wołanie. W rozwiązywaniu bieżących problemów pomagała jej przede wszystkim wiara, a także pomysłowość i przedsiębiorczość. W domku Matki Ewy zachowała się jej siedemnastowieczna Biblia.

W 1930 roku Matka Ewa, zwana również Muterliczką, zakończyła swoje ziemskie życie, którym potwierdziła pragnienie poświęcenia się pomocy bliźnim. Na jej grobie umieszczony został napis: „Ancilla Domini” – Służebnica Pańska. Do dziś na terenie Polski i Niemiec kontynuowana jest działalność zainspirowana służbą Matki Ewy.

Zobacz domek Matki Ewy: http://muzeummatkiewy.luteranie.pl/galeria/domek-matki-ewy/

Zdjęcie: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Matka_Ewa_01.jpg
Źródła:
http://muzeummatkiewy.luteranie.pl/matka-ewa/
https://www.youtube.com/watch?v=ctmdmeX0AuE Szlakiem Matki Ewy
https://www.youtube.com/watch?v=Esst4pFdSxg Ewa von Thiele-Winkler – Poland – Female “Heroes of Faith”